رباعی شمارهٔ ۶۰

رباعی شمارهٔ ۶۰

ای شوق لبت ز صبر من برده ثبات
تلخ از شکرین تبسمت کام نبات
مشتاق لبت را چو اجل خون ریزد
از تیغ اجل فرو چکد آب حیات