رباعی شمارهٔ ۴۱

رباعی شمارهٔ ۴۱

صد تلخ شنیدم ز یکی رزق پرست
جرمم چه، که همین دادمش جام به دست
دانی که همان محتسب گرسنه مست
کامروز به لقمه اش دهن خواهم بست