رباعی شمارهٔ ۱۰۱

رباعی شمارهٔ ۱۰۱

آنم که تنم همیشه از جان به بود
آلایش دامنم ز دامان به بود
اوقات حیات خویش را سنجیدم
هر وقت که در خواب گذشت آن به بود