شعرگرام - پایگاه شعر و ادب پارسی
تابان به هر دو کون چو خورشید خاورم
حاج کمال مشکسار
حاج کمال مشکسار( غزلیات )
15

تابان به هر دو کون چو خورشید خاورم

صوت اَنَا الحَقَ است که آید ز مضمرم
چون جرعه نوش بزم شهنشاه کوثرم
بلبل صفت ترانۀ دل ساز می کنم
تا مست از ازل ز گل روی حیدرم
من شهباز عشقم و شاهنشه دو کون
چون بنده ای ز بندۀ درگاه قنبرم
تا خاک پای کفش علی ( ع ) کرده ام به چشم
با منشی دو کون محمّد ( ص )برادرم
چون من ز خوان شیرخدا خورده ام غذا
بر همت بلند به سان غضنفرم
در تاب شمس روی علی ( ع ) ذرّه سان چو در
تابان به هر دو کون چو خورشید خاورم
تا عطر موی او به مشام دلم رسید
چون عطر و مشک و عنبر خوشبو معطرم
تا فتح دل ز فاتح خیبر نصیب شد
در کشور وجود بر اعدا مظفرم
نطقم ز نطق اوست که صد ملک دل گشاد
چون تیغ اوست تیغ زبان سخنورم
هر کس که دید چهرۀ من دید روی او
چون من رآنی است حدیثی ز دلبرم
تا خورده ام شراب ز میخانۀ علی ( ع )
گردیده نور روی خداوند رهبرم
ز آن دم که شد « کمال » مقیم حریم او
گوید که بنده ای ز غلامان این درم