پیشکش کرد خدا

هدیه‌ی عشق به ابنای بشر

هدیه خویش بگیر

□

بندگی را که به ما هدیه دهد؟

بی‌گمان مرشد پیر

□

و بشر هدیه به آن پیر چه داد؟

پاسخش تسلیم است

آری، آری، تسلیم

هدیه خاص بشر بود به آن مرشد پر نور ضمیر

□

میل عاشق این است

که برآورده شود، هر چه خواهد یارش

بنده خود خواست معشوق برآورده کند با کارش

شخص تسلیم‌ ندارد در سر

هیچ اندیشه به جز یار و هم اوست همه افکارش

□

عشق اندر پی چیست؟ در پی وصل به یار

بندگی، در پی خشنودی و خرسندی معشوق و نگار

شخص تسلیم‌ اینجا

در پی چیست دگر؟

او پی چیزی نیست!

هدفی در سر او نیست ز کار

□

عشق ‌یعنی عاشق معشوق باش

بنده تو معشوق آن معشوق باش

هان تو ای تسلیم یار‌، غیر از او چیزی نباشد در جهان؛ یعنی نباش

□

بندگی بالاتر از عشق خداست

برتر از آن نیز تسلیم‌ و رضاست

هر سه این گوهر برون آیند از دریای عشق

هر سه باقی

هر سه جاویدند در این پهنه‌ی زیبای عشق