شعرگرام - پایگاه شعر و ادب پارسی
بهای عشق یار
ابوالفضل حقیقت
ابوالفضل حقیقت( اشعار نو )
342

بهای عشق یار

یار مفروش به دنیا که بسی سود نکرد
آنکه یوسف به زر ناسره بفروخته بود
حافظ
بهای عشق یار
در این غروب غمزده تنها نشسته‌ام
با یک دل گرفته به اندازه زمین
وین چشم‌های من
سنگین ز اشک‌های نباریده
مانند ابرهای پر از باران
رعد نگاه تو اندر خیال را
کرده بهانه تا که بترکاند اینچنین
این بغض سهمگین که چو یک بختک سیاه
افتاده است به جان گلوی من
این است درد من اکنون که وای وای!
این مردمان چگونه یوسف خود را فروختند
اندر بهای زر
یا بهر کسب قدرت موهوم و بی‌اساس؟
دلگیرم از حماقت این قوم مدعی
کان قلب پر ز عشق تو را
ای تنها دلیل ماندن من روی خاک سرد
با زور و زر معامله کردند اینچنین
ای وای بر شما
ارزان فروختید
دردانه یگانه دریای عشق را
صد شکر بایدم ز تو ای نازنین من
نگذاشتی که من بفروشم تو را به هیچ
عشقت همیشه باد مرا رهنمون راه