شعرگرام - پایگاه شعر و ادب پارسی
شمارهٔ ۲۷۰
صائب تبریزی
صائب تبریزی( متفرقات )
113

شمارهٔ ۲۷۰

به درویش از تهیدستی گوارا مرگ می گردد
خزان فصل بهار مردم بی برگ می گردد
چراغی را که روغن می کشد دودی نمی باشد
ندارد آه حسرت هر که شادی مرگ می گردد