رباعی شمارهٔ ۸۹

رباعی شمارهٔ ۸۹

وقت است که یاران به گلستان ریزند
گل های نشاط در گریبان ریزند
بلبل به هوای باغ بشکست قفس
این مژده به شاخ و برگ بستان ریزند