رباعی شمارهٔ ۸۱

رباعی شمارهٔ ۸۱

شوخی که ز خنده چشمهٔ نوش شود
خورشید به سایه اش هم آغوش شود
خندید و کرشمه کرد و از خود رفتم
آری دو شیرابه زود بیهوش شود