رباعی شمارهٔ ۳۴

رباعی شمارهٔ ۳۴

مسجود ملایک دو تن از آب و گل است
ز آدم چو گذشت این نگار چگل است
گر هست تفاوتی همین باشد و بس
کان حکم اله بود وین حکم دل است