رباعی شمارهٔ ۲۲

رباعی شمارهٔ ۲۲

حسن از طلب نگاه ما بسته لب است
از اهل ادب دیده گشودن عجب است
وانگه که لب حسن تماشا طلب است
از بی ادبی چشمه گشایی ادب است