رباعی شمارهٔ ۱۲۲

رباعی شمارهٔ ۱۲۲

عرفی لب معنی ام دم از نور زند
آتش به نهاد شجر طور زند
منصور دم از بی ادبی می زد و من
مرغ ادبم نغمهٔ منصور زند