رباعی شمارهٔ ۱۲۰

رباعی شمارهٔ ۱۲۰

خوش آن که شراب همتم مست کند
آوازهٔ امید مرا پست کند
گر دست زنم به کام، در دست دگر
شمشیر دهم که قطع آن دست کند