رباعی شمارهٔ ۱۲

رباعی شمارهٔ ۱۲

وصل تو دوایی است که بیمارش نیست
حسن تو متاعی است که بازارش نیست
عشق تو کمندی که گرفتارش نیست
حمد تو زبانی است که گفتارش نیست