شعرگرام - پایگاه شعر و ادب پارسی
شمارهٔ ۶۱۶
حکیم نزاری
حکیم نزاری( غزلیات )
64

شمارهٔ ۶۱۶

به آواز تو خرسندم که باری بشنوم دیگر
چنان بیداریی خواهم که بی تو نغنوم دیگر
چنان مستغرقم در تو که خود را وا نمی یابم
به رأیِ خویشتن هرگز چو خود بین نگروم دیگر
جهان را آزمودم عاریت جایی ست می دانم
که ام روز آمدم این جا و فردا می روم دیگر
شنیدم تا که آدم را به گندم مبتلا کردند
نباشد منّتِ دنیا و عقبا یک جو ام دیگر
دلم از عشق و جان از عشق و نفس از عشق دیگر چه
همه عشق است پس بی عشق زنده کی بوَم دیگر
معاذ الله معاذ الله معاذ الله معاذ الله
که من هرگز به حالاتِ دنی دیگر شوم دیگر
بر آنم کز نزاری در قبول توبه از باده
نصیحت نشنوم دیگر نصیحت نشنوم دیگر