ترجمان_آسمان

در حلقهٔ بی‌نهایتِ الوانی گرم

جاری می‌شوی بر زبانِ آسمان

رسواییِ ارادهٔ زمان در خلأ را

برایِ بافتنِ وصله‌هایِ امنیتی

بر ترک‌های پوستهٔ زمین می‌بینی

صنم چوبین

و سرو، نهالی لاغر و رنجور

متفاوت بود از دیگر درختان

از گردوی پوسیده و صمغ زردآلو

و پر کبوتر و حتی گلبرگ گل ناز

مرگِ مَرگو مَرگورِ مَرگامَرگی مَرگان‌ها است ....

همتایِ ریزترین گره‌ها

از بافت این پردهٔ فراموشکار

دیدارِ ارواحِ نقاطِ تو

با روحِ نقطهٔ منکسرِ من

پُرنَوَرد است هراس عدم

پِرَنسیبِ غیاب نمی‌دانم

در مستعمرهٔ استعاره‌ای از

خواب‌های بی‌رنگم ریخته‌اند

و در جنگل زندگی می‌کنند

در همین نگاه‌ها خواهم یافت

چشم‌هایم، درون حدقه می‌چرخند ؛

تا که من تعادلم را حفظ کنم …