پنج پنج پنج

پنچه در پنجه در پنجه زندگی

پنج ساعت فرصت برای دیدن یار

محمدسامی اصولی زاده نوبری

نبض احساس

حس خستگی خاصی بود  در صدایش

تا کی حساب کنم روی رفاقتت

من تا کی حساب کنم روی صداقتت

فریبا

همسرم زیباترین لطف خدا روی زمین

ای ستاره در سماء یا در زمین در یمین

ای چراغ خانه ام، تو صفای خانه ای

در کویر لوت من، تو شفای چشمه ای

عشق تو در قلب من، مهر تو در سینه ام

فکر تو در ذهن، من صبر تو در خانه ام

ای فریبا روی تو، یارت فدای کوی تو

ای شکیبا خوی  تو، یارت فدای روی تو

خواهش

در مسیری که دلم لرزید و گفت: اسم این نیست وابستگی،   دلبستگیست

خواهشم خواهش تنهایی نبود

التماس از روی نادانی نبود

چشم هایت

ماه من

هم قسم

ای دل،  اصلا مهم نیست این سفر

گویمت    آنچه مهم هست همسفر

کوتاه باشد یا بلند این راه ما

فرقی ندارد،  تا نباشد همراه ما

هرکجا رفتم مراگویند اینجا بشین

فرق آن در چیست، در نبود همنشین

زندگی جاریست هرلحظه، در هر نفس

نبض آن می ایستد هر لحظه،  بی همنفس

دل عاقل است

زیبارخسارت من ببینم، عقل من جاهل شود

در جدال عقل و دل،  این دلم عاقل شود

زمن پرسند،  مگر دل میشود عاقل شود

همانا  من  بگویم که  چطور  عاقل شود

دل مسیر خود   رود ،  حتی اگر  گویند  نرو

سهم خود  خواهد  ز دنیا ، حتی  اگر گویند نرو

به جدال عقل رود ، حتی اگر گویند نرو

چشم دل بسته شود، حتی اگر گویند نرو

عشق مانا

تو آنجا و من اینجا بی قرارم

دل صبری تو داری من ندارم

تو آنجا   با   رقیبانم پی صحبت نشستی

من اینجا در مناجات با خدایم

به تو گویم که این دل غرق درد است

مرا گویی همان دم، من در خطایم

تو را تقصیر نیست، چون دل ندادی

مرا  آشفته بینی، چون بی امانم

دنیای فانی

سفر رفتم ببینم دنیا در چه حال است

بسی  دیدم  نامهربانی ، این چه فال است

واعجب بی وفایی در این دنیا افتخار است

راه ناسالم، حق مردم خوردن ابتکار است

او که باید به فکر این و آن باشد،   بیخیال است

هرکه فکر مردم است  با  یه دنیا  درجدال است

در این دنیا هرکس بفکر کاروبار خویش است

خدمت خلق،  نه به دین و  نه  به کیش است

ایران ما

در خاطراتم می نویسم، پاینده باد ایران ما

روز و شب می نویسم زنده باد شیران ما

خاک پاک کشورم، سرمه چشمان ما

آسمان صاف کشورم آئینه وجدان ما

این بشر با دست خالی، دل به میدان می زنند

سایه دشمن ببینند،  با تیر چشمان می زنند

در هجوم دشمنان، جان بر کف دست می دوند

رنج دوران می برند، اما   شتابان می روند

راه عاشقی

عشق اگر عشق باشد دگر راهی نداری

جز مسیر  قلب یارت دگر راهی نداری

فقط یارت بخواهی دلدارت بخواهی

جزاو با اهل  این دنیا دگر کاری نداری

تا ابددر آسمان ماه و خورشیدی نبینی

بجز در آسمان چشم یار ،دگر ماهی نداری

مسیر و  کوی و مقصد ،باشد فراوان

جز مسیر  و کوی یار ،دگر کویی نداری

saminobari

شعرها (15)

محتواها (0)