قطعه شمارهٔ ۶۵

قطعه شمارهٔ ۶۵

گر چو گل خواهی که باشی سرخ روی
از زرت دامن فرو باید فشاند
در زد آتش به برگ و ساز خویش
پیش خلقش لاجرم آبی نماند