ذره

جان من یک ذره ای از اصل توست

جان جانان همه در دست توست

از زمین بگسل مرا بالا ببر

ارزویم آن امید وصل توست

مطهره پورسینا

تا بی کس و تنها و گرفتار شدم

یادت به مدد آمد و در کار شدم

هر روز به نوعی دل من می شکنی

شکرانه که من آینه یار شدم

پرواز به سوی آشیانه است

این آمد و رفتنم بهانه است

ما جمله خیالیم و جهان نیز سراب است

در خواب خیالات جهان نقش بر آب است

از خواب چو برخیزیم و دلدار ببینیم

دانیم که ما و من و تو جمله حباب است