زمینه سیاه

دیگر کار از شعر گذشته است

و مرثیه می‌خواند ما را

راستش، همه چیز گل و بلبل نیست!

از لوله‌ی تفنگ گل نمی‌روید

شوخی شوخی پرنده‌ها می‌خوانند

جدی جدی سوخاری می‌شوند

جمشید عزیزی

بر زمینی که به‌جای خاک

بعد از موشک‌باران آرزوها

به‌دنبال پناهگاه دستان تو هستم

ما به مصیبت عادت کرده‌ایم

صدای ما را از تالاب پریان می‌شنوید

از زاینده‌رود، هورالعظیم

صدای ما را از ایران می‌شنوید

سال‌ها است خودفروشی می‌کند.