گفت نام دلبرت؟

گفت نام دلبرت؟ گفتم شراب

گفت مستت میکند؟ گفتم خراب

بوده سهم عاشق از معشوق عشق

گفت سهمی برده ای؟ گفتم عذاب

گفت خواهش کرده ای از یار خود؟

گفتمش صد خواهش اما بی جواب

گفت عمر لطف او طولانی است؟

گفتم اری چون حباب روی آب

حسین جعفری جرجافکی

تنت ای کاش

تنت ای کاش چُنان شرجی اهواز نبود

یا دلت اینهمه با این دل من ساز نبود

می پریدَ از لب بام تو شبی مرغ دلم

اگر ایوان دلت اینهمه دلباز نبود

قصدم این بود هواخواه تو باشم علنن

پیش مردم اگر عشقم غلط انداز نبود

دوست دارم همه جا جار زنم عشق تو را

خواستم اما نشد

خواستم از عشقِ تو دوری کنم اما نشد

کُلِّ خود را وقف مهجوری کنم اما نشد

آمدم از پادگان عشق تو با یک فرار

تا تَهِ سربازیَ ام دوری کنم اما نشد

ترسَم این بوده نگاه تو نمک گیرم کند

آمدم دوری از این شوری کنم اما نشد

خواستم مثل "رضا خان بر سرِ کشف حجاب"

دوریَ از این عشق را زوری کنم اما نشد

مبادا نظرش برگردد

او که بر ما نظری کرده مبادا نظرش برگردد

دل من رفت سراغش نگرانم خبرش برگردد

پیش تو انچه که غم دور نمودم ز خودم،میترسم

نکند تا که تو رفتی به دلم بیشترش برگردد

ترسم آنست شرابی که لبت ریخت به کامم سر شب

کم کَمَک باز به هنگام  نمازم اثرش برگردد

نکند هر که تو را دید فراموش کند یارش را

اول راه شود خسته و بی همسفرش برگردد

معشوقه مردم

دل من عاشق معشوقه مردم شده است

مدتی هست که در کفر و بِزِه گم شده است

طفلِ دل را مزنیدش که ندارد گُنَهی

او فقط عاشق معشوقه مردم شده است

آرزو کرد گلستان بشود آتش عشق

تا که آمد بخودش دید که هیزم شده است

بس که دارد به تنش زخم ببین جای وضو

دل من دست به دامان تیمم شده است

ای کاش ای کاشی نبود (حسین جعفری جرجافکی)

در تمام زندگی ای کاش ای کاشی نبود

روی بام خانه ما جغد و خفاشی نبود

دست ما میکرد جارو برگ های خشک را

فصل پاییز و زمستان هیچ فراشی نبود

کاش دریا مامن امنی برایش بود،کاش

ماهی عاشق اسیر برکه کاشی نبود

عصرها ای کاش حافظ بود و چای تازه دم

وعده دیدار

منِ امشب با نگارم وعده دیدار دارم

قرارِ محشری با دلبری غمخوار دارم

خم ابروی یارم خون فراوان ریخت از خلق

از این رو من نشستی با جنایتکار دارم

من از انسوی نیشابور چشمانت گذشتم

برایت یک غزل از جانب عطار دارم

خدا را شکر در شهری که مشکی رنگ عشقست

من آنجا دلبری با دامن گلدار دارم

نشد حرف

آواره و بیمار و خرابم که نشد حرف

هر روز پی جام شرابم که نشد حرف

وقتی تن من یخ زده خورشید قشنگم

من دوست ندارم که بتابم که نشد حرف

با دیدن تو غرق هوس گردم و گویی

دیندارم و در بند حجابم که نشد حرف

ما دل به تو دادیم که سرخش بکنی، هان؟

من عاشق بریان و کبابم که نشد حرف

پاییز

من صدای خش خش پاییز را حس میکنم

گریه های خاک حاصلخیز را حس میکنم

باره دیگر میل رفتن در مترسک زنده شد

من نگاه پر غم جالیز را حس میکنم

میکنم حس من طلوع ساز نی را بر زمین

من غروب نای شورانگیز را حس میکنم

من میان دستهای عاشقان غم گریز

عزت پیمانه لبریز را حس میکنم

بعد از این با قلب تو من نیز بازی میکنم

عاشقی ها را تمامن صحنه سازی میکنم

میشوم دلواپس و شبها برایت بعد از این

مینشینم بیخودی پرونده سازی میکنم

مثل تو با دیگران میخندم و خوب و خوشم

با تو اما گریه های جانگدازی میکنم

گفته باشم گر نمانی اینهمه احساس را

میروم تقدیم یک عشق مجازی میکنم

خواب شیرین

شدی درخوابِ شیرین تاکنون فرهاد آیا؟

خودت را با نگاهی داده ای بر باد آیا؟

شده آیا بدانی عشق، رسواییست اما

در آغوشش بگویی هر چه باداباد آیا؟

شده صد چشم باشد در پیَ ات اما شَوی تو

به خشخاش نگاه یک نفر معتاد آیا؟

شده صیدی شوی تا اینکه صیادت بگیرد

ولی افتاده باشی دست یک جلاد آیا؟

زیباترین بانوی عالم

ندارد ناز چشمان تو را آهوی عالم

به چشم من تویی زیباترین بانوی عالم

از آنهایی که قلب آدمی  را می کشانند

از اینسوی جهان با خویش تا آنسوی عالم

گرفته طعم خود را از نفس های تو بی شک

جدیدن بهترین محصول تنباکوی عالم

سپردی تا به دست باد موی خویش،دیدم

زمین لرزید و خم شد پیش تو زانوی عالم

hjjcivil

شعرها (14)

محتواها (0)