رباعی شمارهٔ ۳۱

رباعی شمارهٔ ۳۱

از صحبت خلق سخت دلتنگ شدم
وز دمها چون آینه در زنگ شدم
بس نام نکوی بی مسمی دیدم
از نام نکوی خویش در ننگ شدم