رباعی شمارهٔ ۲۳

رباعی شمارهٔ ۲۳

ای فیض بیا دلی بدریا انداز
زین پستی خویش را ببالا انداز
یعنی ز کمال هر چه اندوختهٔ
از سر بردار و بر ته پا انداز