غزل شمارهٔ ۳۴۳

غزل شمارهٔ ۳۴۳

عاشقان محو یار میباشند
در غم عشق زار می باشند
از برون گر شکفته و خندان
در درون سوگوار می باشند
آنجماعت کز اهل معرفتند
در تماشای یار می باشند
منعمان در شمار روز شمار
پست و بی اعتبار می باشند
در دو کون اهل دانش و بینش
در شمار خیار می باشند
قوم دانا نمای اهل جدل
در جزا اهل نار می باشند
اهل نخوت بروز رستاخیز
زار و پامال و خوار می باشند
آنگروهی که اهل معصیتند
نزد حق شرمسار می باشند
اهل طاعت بقدر رتبه خود
هر یکی در شمار می باشند
فیض در گفت وگوی یارانش
همه در کار و بار می باشند