حماسه قلندران

امروز این آتشکده در سینه غوغا می‌کند

زرتشت عزم گوهر خورشیدی ما می‌کند

کوروش برای این وطن برخیزد اندر جان من

شاه کبیر پارسی انصاف انشا می‌کند

گویا طبیب شاعری آهنگ کویم کرده و

مانی به رسم عیسوی نقشی چو بودا می‌کند

سلطان عرفان سوی من از شهر بسطام آمده

اینجا کلاس آخر توحید برپا می‌کند

ابوالفضل حقیقت

راه معراج

نخستین فانی فی الله در کیهان محمّد بود

تجلّی خدا در پیکر انسان محمّد بود

خدا اسماء نیکی دارد اندر قالب آدم

ولی نیکوترین نامش به هر دوران محمّد بود

محمّد راه معراج است تا عرش خداوندی

نماد و شاخص آگاهی و عرفان محمّد بود

همان رخشنده خورشیدی که بر هفت آسمان تابد

وزو روشن شود روی مه کنعان محمّد بود

شعر و شعور و شادی

تابیده بر دل من خورشید بامدادی

عشق است و مهربانی شعر و شعور و شادی

بلبل غزل سراید قمری ترانه خواند

از آسمان هفتم آید ندا ز نادی

نوشیده‌ام ز لعلی در جنتی که از آن

با یک بهانه روزی آدم برون فتادی

آی آفتاب هستی بو مستدام بر سر

این سایه‌ات که دارد تا عرش امتدادی

فراق مادر

به جهان غمی نباشد چو غم فراق مادر

و نبود عشق پاکی به زمانه تاق مادر

ز دو چشم خون ببارد ز سکوت سرد خانه

و نمای تخت خالی وسط اتاق مادر

تنت آرمیده اکنون به حرم، رواق زهرا

چه خوش است آرمیدن وسط رواق مادر

من اگر خراب عشقم من اگر به بند و مجنون

چه کنم که بسته پایم به صغر وثاق مادر

طلب یار

چه کنم در این غریبی شده‌ام نزار و خسته

و به هر کجا روم من به دری خورم که بسته

به سرم هوای رفتن زده و دلم گرفته

ز فراق دوستانی که از این دیار جسته

به الست دیده‌ام من رخ یار دلنوازی

که به دل نمی‌نشیند بتی از هزار دسته

به فقیه عرضه کردم ز نشانه‌های یارم

نبود به علم راهی به سرای آن خجسته

شهود مهربابا

هر آن چیزی که در دنیای کثرت بی خبر دیدم

فراوان بود و گوناگون چو با چشمان سر دیدم

پر از پیچیدگی بود و پر از افکار آشفته

پر از ظلم و فساد و کین پر از خشم و شرر دیدم

من عمری خواب می‌دیدم شبی اندر حضور تو

شدم بیدار و یکدم صحنه را زیر و زبر دیدم

تماشا و شهود و شاهد و شادی و شیرینی

درون کوه و جنگل رود پاکی در گذر دیدم

دریچه نگاه تو

چه شود که من جهان را ز ره نظر ببینم

ز دریچه نگاه تو پر از شکر ببینم

چو بهشت غرق رامش و پر از نشاط و شادی

پر عیش و نوش و عشرت همه شور و شر ببینم

چه شود که از نگاهت همه را یکی ببینم

و به چشم دل جهان را نه به چشم سر ببینم

همه را ز خود ببینم و به جای‌شان نشینم

چو نظر کنم به هر سو ز خدا اثر ببینم

پرواز

من اکنون با تو تا هفت آسمان پرواز می‌خواهم

دو بال قلب خود را تا افق‌ها باز می‌خواهم

حریف عشق من در هر دو عالم نیست غیر از تو

برای اوج قاف عشق یک شهباز می‌خواهم

دلم گنجینه‌ی اسرار عالم بود و از حالا

تو را در گوشه‌ی تنهایی‌ام همراز می‌خواهم

نمانده طاقت اینکه دگر پنهان کنم عشقم

نفس‌هایت برای اندکی ابراز می‌خواهم

به نام تو

من نمی‌دانم که عکس کیست روی جام تو

بسمه یعنی کنم آغاز من با نام تو

پیش پای آفرینش قبل تاریخ ازل

پرده تا افتاد من افتادم اندر دام تو

دیده‌ام صدها ملک با صوت و آواز حزین

ربّنا خوانند پیش از هر اذان بر بام تو

در کلاس عشق تو اوتاد حاضر می‌شوند

پختگان راه عرفان پیروان خام تو

صاحب خانه

درّ یگانه می‌رسد شاه زمانه می‌رسد

فاطمه دختر اسد چه مادرانه می‌رسد

یار خلیل ما تویی ربّ جلیل ما تویی

سهل نما تولدش بر تو نشانه می‌رسد

گل به رهش نثار شد راه پر نگار شد

کعبه شکافت ناگهان صاحب خانه می‌رسد

رفت درون و بسته شد فرّ بتان شکسته شد

بعد سه روز و شب علی پادشهانه می‌رسد

وقتی که می‌خندی

دلم می‌لرزد از شادی گلم وقتی که می‌خندی

ندیدم چون تو زیبا رو نداری هیچ مانندی

مده بر باد زلفت را پریشان می‌کنی جان‌ها

سر هر تار گیسویت دلی دیوانه می‌بندی

ز کوه غم رها گردد دلم از خنده‌های تو

ز روی مرحمت مهمان نما دل را به لبخندی

چه نقاشی چنین زیبا کشیده لعل لب‌ها را

به چشمانت عسل پاشیده از صدها گل قندی

باغ عشق

اگر دریچه دلت به باغ عشق وا شود

فضای دل پر از شمیم عطر یاس ها شود

طبیب پشت پنجره نشسته تا دوا کند

خوشا دلت اگر به درد عشق مبتلا شود

به بال عشق چلچله پرد به اوج آسمان

اگر ز میله های ذهنی قفس رها شود

ز پیله ای که بافته هزار دور گرد خود

ضمیر پاک شاپرک گذر کند جدا شود

abolfazl

شعرها (39)

محتواها (0)